| Profil de JittraJittra NilprapaiPhotosBlogListes |  Outils  Aide |
Jittra Nilprapai17 décembre Best Word To Sayอดีตไม่สำคัญ ปัจจุบันนั้นของชัวร์ อนาคตก็ไม่มั่ว เพราะมันยังไม่ถึงเวลา'
--------
ถึงแม้คนที่เดินเคียงข้างเธอไม่ใช่ฉัน แต่ทุกคืนฉันยังอธิษฐาน ให้เธอสมหวังกับคนที่เธอรัก ไม่ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ถ้าเธอหลับตาและฟังเสียงของสายลมยามค่ำคืน สักวันหนึ่ง...เธออาจได้ยินเสียงของฉ ที่ภาวนาให้เธอมีความสุข --------- อย่าเลือกคนที่เราคิดว่าเราน่าจะอยู่กับเขาได้ แต่ให้เลือกคนที่เราคิดว่าเราคงอยู่ไม่ได้ถ้า..ไม่มีเขา -------- "อดีตไม่ได้เป็นสิ่งที่ต้องลืมแต่ต้องใช้มันให้เป็น เก็บเอาไว้เป็นบทเรียนแต่อย่าให้มันกลับมาทำร้ายเราได้" -------- ที่สุดของความฝัน...คือจินตนาการที่ไม่รู้จบ ที่สุดของผืนพิภพ...คือดินแดนเเคว้นกว้างใหญ่ ที่สุดของปลายฟ้า...คือแผ่นนำกว้างไกล ที่สุดของหัวใจ...คือรักไร้พรมแดน --------- คนเราถ้าไม่หัดที่จะลำบาก ไม่เคยพยายามกับอะไรอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่มุ่งหวังและต้องการ เเล้วจะรู้จักคำว่า "ภาคภูมิใจ" กับ ชัยชนะและความสำเร็จได้อย่างไร --------- คนเราไม่ได้เลือกเส้นทางที่สะดวกสบาย แต่เลือกที่จะเดินเส้นที่มีความสุขมากกว่า ---------- การมีชีวิตยึดติดกับอดีตอันสวยงามก็ดีอยู่หรอก แต่ถ้าผ่านพ้นมาไม่ได้ คงไม่มีวันพบกับความสุขใหม่ๆ --------- บางครั้ง...เศษเสี้ยวของชีวิตมันก็เล็กละเอียดมากซะจนเราค้นหามันไม่เจอ --------- "ง่ายจะตาย อันดับแรกเลยนะ นายก็ต้องหาให้ได้เลยนะว่าใจต้องการอะไร" - เพราะโลกไม่เปิดให้ดีได้อย่างหวัง - หากก็ไม่ปล่อยให้เลวได้ดั่งใจ - อ่อนแอก็ล้มเหลว - แข็งไปก็กระด้าง - จองจำก็อึดอัด - แต่อิสระบางครั้งกลับว่างเปล่า - จริงจังจึงดูเหมือนก้าวร้าว - คว้าดาวจึงเหมือนเพ้อฝัน - ไม่อาจจะนำทางใคร - แต่ไม่เคยเต็มใจจะเดินตาม - จึงแสวงหาแค่ “เพื่อนร่วมเดินทาง” - ที่ให้อิสระใจ...ได้รักเอง เลือกเอง - เมื่อใจรู้ทันใจ - ตัวจึงได้เป็นไท - เป็นตัวนำ ตัวดี ตัวร้าย - เราได้คัดท้ายชีวิตตัวเอง
ชีวิตก็เป็นแบบนี้เอง สุข ทุกข์ ร้อน เย็น... บางครั้งบางหนก็มาแบบไม่ให้ตั้งตัว แต่เราต้องอยู่ต่อไปให้ได้" 19 novembre SwayDon't stray, don't ever go away I should be much too smart for this You know it gets the better of me Sometimes, when you and I collide I fall into an ocean of you, pull me out in time Don't let me drown, let me down I say it's all because of you And here I go, losing my control I'm practising your name so I can say it to your face It doesn't seem right, to look you in the eye Let all the things you mean to me Come tumbling out my mouth Indeed it's time to tell you why I say it's infintely true Chorus : Say you'll stay, don't come and go like you do Sway my way, yeah I need to know all about you And there's no cure, and no way to be sure Why everything's turned inside out Instilling so much doubt It makes me so tired. I feel so uninspired My head is battling with my heart My logic has been torn apart And now it all turns sour Come sweeten every afternoon [Chorus] x 2 It's all because of you, it's all because of you Now it all turns sour, come sweeten every afternoon It's time to tell you why I say it's infinitely true [Chorus] x 2 It's all because of you, it's all because of you It's all because of you 15 novembre ข้อคิดดีๆ จากน้าเน๊ก เกตุเสพย์สวัสดิ์บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น
ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....ไอ้บ้า และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม "ฆ่าเวลา" ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย บอกตรง ๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี อีกหน่อยเราก็ตายจากัน...แล้วนะ ลองคิดแบบนี้บ้าง ใช่แล้ว....เราจะเกิดความเสียดาย เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย ... ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้ และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ... มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า....พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง... ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ...เตือนแล้วไง รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย... เพราะพรุ่งนี้ชั้น (อาจจะ) ตายแล้ว
ใช้เวลา (ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็น กอดครั้งสุดท้ายของเรา นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อย ๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล ....... คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดีลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน ในมือมีซองสีชมพูพร้อมการ์ด ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง เมื่อกี๊ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทรมาปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน......... หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย ...... แต่กว่าคนเป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป 5 วัน ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพช่อดอกไม้กลายเป็นพวงหรีด และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจ ที่อยากจะบอก ว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน .... แล้วนะ อ้าว....รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ เดี๋ยวตายซะก่อน....เสียดายแย่ โดย น้าเน๊ก 11 septembre เดินตามหาความฝันชีวิตคนเรามันต้องเดินตามหาความฝัน
ตอนนี้เราเองก็ยังไม่รู้ว่าความฝันจิงๆของเราคืออะไร
หรืออาจเป็นเพราะมันมีหลายอย่าง
จนไม่รู้ว่าจะอันไหนที่จะทำก่อนดี
เพราะงั้น เราคิดว่าทางดีที่คือ ต้องเดินตามหาความฝันไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก
หือไม่ก็เดินช้าๆ แต่อย่าปล่อยให้ฝันหลุดมือ
อย่าหยุด ตอนที่เราหยุดเดิน คนอื่นเค้าเดินนำหน้าเราไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
หรือว่าไม่จิง ?
หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่ มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่ยังไงก็ต้องไปให้ถึง
แต่ถ้ามันไปไม่ถึงจิงๆ
เราก็ได้เรียนรู้ความผิดพลาด แล้วอย่างนั้นเราก็ได้จดจำว่า
ครั้งนึงเราได้ก้าวไปตามหาความฝัน
^o^++~~~~
การพูดคำว่า " ฉันขอโทษ " ในเวลาที่เหมาะสม
เป็นวิธีการที่เยียวยาและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีที่สุด ผู้รับคำขอโทษจะไม่มองว่ามันเป็นสัญลักษณ์แห่งความอ่อนแอ แต่จะมองว่าเป็นสัญลักษณ์สู่การให้อภัยและการเริ่มต้นใหม่ มันนำมาซึ่งความไว้วางใจ ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และความเคารพต่อสัมพันธภาพ
ซึ่งทั้งสามอย่างนี้เป็นคุณสมบัติงดงามที่สุดที่คนสองคนสามารถแบ่งปันกันได้ คำขอโทษคือตัวกระตุ้นให้สัมพันธภาพของเรางอกงาม และเปิดโอกาสให้เราคุยกันถึงเรื่องที่เจ็บปวด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็ก ๆ ในแต่ละวัน การพูดคำว่า " ฉันขอโทษ " มักให้ประโยชน์แก่ท่านเสมอ มันเป็นวลีที่สำคัญตลอดกาล ต่อสัมพันธภาพ
(อันนี้ไม่ได้แต่งเองค่ะ แต่เห็นว่าความหมายดี อิอิ)
--oo--oo--oo--oo--oo--oo--oo--oo--oo--o--
ม่ายมีรายจะเขียนแย้วก๊ะ
ตอนนี้ขอไปทำรายงานต่อ แล้วว่างๆจะมาอัพใหม่น้า
Good Night Ja ^^~~~
3 août คนเราไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง...แต่จงสนุกไปกับงานทุกชึ้น ที่ได้ทำ"คนเราไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง...แต่จงสนุกไปกับงานทุกชึ้น ที่ได้ทำ"
เราเห็นด้วยเลย แต่ว่าเราว่า มันทำยากมากเลย
ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่างนี่ เราทำได้อยู่แล้ว
แต่จะให้ไปสนุกกับงานทุกชึ้นที่ได้ทำนี่ ยากมาก แต่ว่านะ
ถ้าทำได้ ชีวิตคงมีความสุขขึ้นเยอะ
บางครั้ง สิ่งที่เราได้ทำ ไม่ใช่สิ่งที่เราอยากทำ แต่เราก็ต้องทำ
พอเราทำไปแล้ว ผลที่ได้ดันกับไม่ดี อย่างนี้จะไปทำใจให้สนุกกับมันได้ยังไง
ยากมากกกกกกกกก เพราะเคยมาแล้ว หลายครั้งต่อหลายครั้ง
ผลสรุปคือ ก็ต้องทำใจ ยอมรับมันให้ได้
ต้องฝืนทำลงไปทั้งที่ ไม่อยากทำ
ถึงอย่างไร เมื่อเราได้ลงมือทำอะไรลงไปแล้ว
เราก็ต้องทำให้ดีที่สุด สุดความสามารถ ถึงแม้ว่าเราจะไม่อยากก็ตาม
อย่างน้อย มันก็คือประสบการณ์ชีวิตที่เราจะได้รับ
ซึ่งอาจจะเป็น คราบน้ำตา เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และที่สำคัญ
เราได้ลองเดินไปบนทางที่เราไม่คุ้น ไม่ชอบ เพื่อนที่จะทดสอบตัวเอง
ว่าเราสามารถจะอดทนสู้กับมันได้แค่ไหน
15 juillet ฉันได้เรียนรู้ว่า...ไม่มีสิ่งไหนที่ได้มาง่ายๆฉันได้เรียนรู้ว่า... ไม่มีสิ่งไหนเลยที่ได้มาง่ายๆ
หรือบางที สิ่งที่เราได้มาง่ายๆ กลับอยู่กับเราได้ไม่นาน หรือ
สิ่งนั่น ไม่มีค่า ก็เลยไม่มีใครเอา
ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เพื่อน ความรัก การงาน
ล้วนมีอุปสสรค ทั้งนั้นเลย
และแต่ละอย่างที่มาทดสอบ ก็ใช่ว่าจะเบา ล้วนแต่หนักทั้งนั้น แต่รู้มั้ย
สิ่งที่เราได้มันค่อนข้าวคุ้มค่าทีเดียว
มันอาจจะดีไม่เพียงพอ ในสายตาคนอื่น แต่ในสายตาเรา มันก็คุ้มค่าแล้ว
บางครั้ง ถึงกับทรุดลงไปเลยก็มี ด้วยที่เค้าไม่อาจจะรับสภาพหนักๆ
ที่มาทดสอบ ได้ จนบางคนต้องละทิ้งความฝัน ความหวัง ไปเลย
มีคำถามอยู่ว่า มันยุติธรรมหรือ ????????????????
~~ ฉันสามารถตอบได้เลยว่า มันไม่ยุติธรรม
ฉันไม่ชอบอะไรที่ทำให้ฉันทอแท้ แต่ก็นั่นแหละ คงไม่มีครายชอบเหมือนกัน
และมันก็เหนื่อยกับการรอคอยอะไรสักอย่างง ซึ่งสิ่งที่เราคอยนั้น
มันก็ต้องผ่านอุปสรรค มากมาย
สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือ อดทน และ ก็ อดทน
______________________________
10 juillet meeting เพื่อนเก่า จ้าเมื่อคืนเรามี meeting เพื่อนๆตั้งแต่ม.ปลาย อยากบอกว่าดีใจมากๆ
เพื่อนบางคนก็ไม่ได้เจอกันมาตั้ง 3 ปีแน่ะ
ไปกินที่ร้ายส้มตำ หน้าห้างเสรี อ่ะ
เพื่อนๆไปกันตั้งเกือบ 30 คนแน่ะ เยอะมากเลย
แรกๆ ก่อนที่จะเข้าร้านไป แต่พอไปถึง กลับโม้อยากเดียว
ม่ะค่อยได้กินเท่าไหร่ โม้อย่างเดียวเลย อิอิ
เพื่อนๆเราก็ใกล้จะเรียนจบกันแล้ว
บางคนเป็นพยาบาล โอ้โห มีความอดทนมากเลยย เพราะว่า
ถ้าเป็นแก้ม คงไม่ไหว เดี๋ยวตบคนไข้ตาย อิอิ
พอเพื่อนๆมากันเกือบครบ ก็เริ่มถ่ายรูป โหหห ทีนี้ ม่ะต้องพูดถึง
บ้ากล้องกันขนาดหนัก (รวมถึงเราด้วย) อิอิ
บางนไม่ยอมพลาดสักรูปเลย อิอิ
เนี่ย เดี๋ยวจะนัดกลับไปโรงเรียนเก่ากัน (อยากให้ถึงวันนั้นจัง)
อยากเจออาจารย์ มากเลยยยยยยยยยยยยย
เพราะตั้งแต่จบออกมา ยังไม่เคยกลับไปราชวินิต อีกเลยยยย
นานๆทีมาเจอเพื่อนเก่าๆ สนุกมากๆๆๆ เลย
ถามนู่นถามนี่ เยอะแยะไปหมดเลยยยย
แก้มเอากล้องไป ถ่ายรูปตลอดเลยยยยย ถ่ายจนถ่านหมด ไม่งั้นนะ
ไม่หยุดแค่ 85 รูปหรอก อิอิ
มีรูปมาฝากเพื่อนๆด้วย แหะๆ
|
||||
|
|
